Τι κρύβεται κάτω από το άγχος σου;

Το άγχος είναι ίσως το πιο συχνό σύμπτωμα της εποχής μας. Ταχυκαρδία, κόμπος στο στομάχι, αϋπνία, συνεχής ανησυχία. Πολλοί άνθρωποι έρχονται στη θεραπεία λέγοντας: «Έχω άγχος».

Όμως πολύ συχνά, το άγχος δεν είναι το πραγματικό πρόβλημα. Είναι το κάλυμμα. Στην κλινική πράξη βλέπουμε ότι κάτω από το άγχος σχεδόν πάντα υπάρχει ένα άλλο συναίσθημα που δεν έχει αναγνωριστεί ή δεν έχει επιτραπεί να βιωθεί: φόβος, θλίψη, θυμός, ντροπή, μοναξιά.

Όταν ένα συναίσθημα βιώνεται ως απειλητικό, το νευρικό σύστημα περνά σε συναγερμό. Και τότε εμφανίζεται το άγχος.

Αν για μια στιγμή σταματούσες να προσπαθείς να «διώξεις» το άγχος και ρωτούσες τον εαυτό σου:
«Τι νιώθω πραγματικά;»

Το άγχος, πολλές φορές, είναι η προσπάθεια να μην νιώσουμε:

  • την απόρριψη,
  • την αποτυχία,
  • τη θλίψη,
  • τον θυμό που «δεν επιτρέπεται».

Το σώμα όμως δεν ξεγελιέται.

Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.

Γιατί η αποφυγή δυναμώνει το άγχος;

Όταν λέμε στον εαυτό μας «μην το σκέφτεσαι», «μην στεναχωριέσαι», «προχώρα», αυτό που ουσιαστικά κάνουμε είναι να απομακρυνόμαστε από το συναίσθημα.

Η έρευνα του Gross (1998) για τη ρύθμιση του συναισθήματος δείχνει ότι η καταστολή αυξάνει τη φυσιολογική διέγερση και δεν μειώνει τη συναισθηματική ένταση. Αντίθετα, η αναγνώριση και η αποδοχή διευκολύνουν την επεξεργασία.

Το συναίσθημα είναι σαν κύμα.
Αν μείνεις ακίνητος, θα σε διαπεράσει και θα φύγει.
Αν τρέξεις να το αποφύγεις, θα σε κυνηγά.

Η ψυχική ανθεκτικότητα δεν χτίζεται με την αποφυγή. Χτίζεται με την παραμονή.

Αν νιώθεις ότι το άγχος σου σε κουράζει ή επαναλαμβάνεται χωρίς να καταλαβαίνεις το γιατί, ίσως είναι η στιγμή να το προσεγγίσουμε διαφορετικά.
Όχι για να το «διώξουμε», αλλά για να ακούσουμε τι έχει να πει.

Η θεραπεία είναι ένας ασφαλής χώρος όπου μπορούμε μαζί να εμβαθύνουμε σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει και να ενισχύσουμε την ψυχική σου ανθεκτικότητα