Αμφιθυμία στη μητρότητα: «Θέλω παιδί… ή μήπως όχι;»

Σκέψεις θεραπευόμενης

«Είναι τρομερό για μένα. Απ’ τη μια να θέλω τόσο ένα παιδί και απ’ την άλλη να γνωρίζω πως το φοβάμαι πολύ. Πώς θα βγω από αυτό το δίλημμα;

Θέλω ένα παιδί. Κάποιες φορές το θέλω αργότερα, σε έναν χρόνο ας πούμε. Μετά λέω όχι τόσο αργά, καλύτερα να το είχα σήμερα κιόλας.

Είμαι όμως πραγματικά ευτυχισμένη με τον άντρα μου; Θέλω ένα παιδί ή όχι;
Μ’ αρέσει η ελευθερία μου. Μ’ αρέσει να κάνω ό,τι θέλω εγώ.

Όσο περισσότερο τα σκέφτομαι όλα αυτά, τόσο λιγότερο νιώθω ότι γνωρίζω τον εαυτό μου. Τόσο πιο ανασφαλής αισθάνομαι σχετικά με το τι θέλω πραγματικά.

Πολλές φορές θέλω να είμαι τελείως μόνη μου. Από την άλλη όμως, όταν φαντάζομαι πώς θα ήταν να είμαι μόνη μου, δεν το θέλω…»

Τι είναι η αμφιθυμία;

Με τον όρο αμφιθυμία εννοούμε την ταυτόχρονη παρουσία αντίθετων συναισθημάτων, επιθυμιών ή στάσεων απέναντι στο ίδιο πρόσωπο ή την ίδια κατάσταση.

Στη μητρότητα, η αμφιθυμία μπορεί να εκφραστεί ως:

  • «Θέλω παιδί» και ταυτόχρονα «Το φοβάμαι».
  • «Ανυπομονώ» και μαζί «Δεν είμαι έτοιμη».
  • «Θέλω να γίνω μητέρα» αλλά και «Δεν θέλω να χάσω τον εαυτό μου».

Η αμφιταλάντευση υπάρχει σε μικρό βαθμό σε κάθε σχέση και σε κάθε σημαντική απόφαση ζωής. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη στάση, όχι πάντα ευχάριστη, αλλά ουσιαστική για την ψυχική ανάπτυξη και την εδραίωση της ατομικότητας. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να προχωρά σε μεγάλες αλλαγές χωρίς καμία αμφιβολία.

Σφάλμα: Η φόρμα επικοινωνίας δε βρέθηκε.

Όταν η ανάγκη για βεβαιότητα γίνεται πίεση

Υπάρχουν άνθρωποι που αντέχουν την εσωτερική αντίφαση. Και υπάρχουν άλλοι που δυσκολεύονται να ζουν με το «και το ένα και το άλλο». Πολλές γυναίκες, ιδιαίτερα όσες δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδί, νιώθουν ότι πρέπει να δείχνουν απόλυτα ξεκάθαρες: «Θέλω παιδί. Το θέλω πολύ.»

Όμως η φράση «Θέλω παιδί ή δεν θέλω παιδί» δεν είναι απαραίτητα αντίφαση. Είναι συχνά η αλήθεια της ψυχής.

Όταν η αμφιθυμία κρύβει μια βαθύτερη σύγκρουση

Όταν η αμφιθυμία είναι συνειδητή, συνήθως υπάρχει μια ψυχική σύγκρουση που μπορεί να εντοπιστεί και να δουλευτεί μέσα στην ψυχοθεραπεία. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η σύγχυση δεν αφορά μόνο το δίλημμα της μητρότητας. Αγγίζει βαθύτερα στρώματα της προσωπικότητας, τη δυσκολία να αντέξει κανείς την ύπαρξη αντιφάσεων μέσα του.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η θεραπευτική διαδικασία χρειάζεται χρόνο. Γιατί δεν δουλεύουμε απλώς μια απόφαση. Δουλεύουμε τον τρόπο που το άτομο σχετίζεται με τον εαυτό του.

Αμφιθυμία και υπογονιμότητα

Η αμφιθυμία είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα φαινόμενα στις περιπτώσεις υπογονιμότητας που δεν οφείλεται σε οργανικά αίτια.

Μπορεί να έχει τις ρίζες της σε τραυματικές εμπειρίες που έχουν αφήσει μέσα μας:

  • φόβο
  • κατάθλιψη
  • ζήλια
  • μίσος
  • ενοχές
  • ντροπή

Το κομμάτι εκείνο που έχει λόγους να αρνείται το παιδί συχνά δεν επιτρέπεται να γίνει συνειδητό, γιατί προκαλεί πόνο. Κι όμως, εκφράζει κάτι βαθύ και αληθινό για την προσωπική μας ιστορία. Αν δεν αναγνωριστεί, αυτό το βάρος μπορεί, χωρίς να το καταλάβουμε να μεταφερθεί αργότερα στη σχέση με το παιδί.